Λακαριά - ρακαριά - Λημνιό τσίπουρο και ούζο

Λακαριά - ρακαριά - Λημνιό τσίπουρο και ούζο
Λακαριά - ρακαριά - Λημνιό τσίπουρο και ούζο

Λακαριά - ρακαριά: το λημνιό τσίπουρο και ούζο

Μετά την ολοκλήρωση της άντλησης από τις γούβες, κάλυπταν τα εναπομείναντα στέμφυλα με μια στρώση κουμδιών (ξερών φυκιών), ώστε να εξασφαλίσουν την απαιτούμενη υγρασία, ξανασφράγιζαν το στόμιο με το λίθινο πώμα και αχυρολάσπη, και τα άφηναν έτσι για ενάμιση-δύο μήνες περίπου. Κατόπιν τα μετέφεραν στα λακαριά ή ρακαριά (από τη λέξη ρακί), όπου, μετά από βρασμό και διπλή απόσταξη, έβγαζαν το τσίπουρο. Σύκα, σταφίδες, κριθάρι, κρεμμύδια, καλαμπόκι, μοσχοκάρυδο, μέλι, μαστίχα και κυρίως γλυκάνισο, ήταν τα συστατικά που προσέθεταν στο τσίπουρο, προκειμένου να αποκτήσει περισσότερη γλυκύτητα και ευωδιά, αλλά και το γαλακτερό χρώμα ύστερα από την πρόσμειξή του με το νερό. Στη Λήμνο επιτρέπεται από την εποχή που επισκέφθηκε το νησί ο Ελ. Βενιζέλος, η διπλή απόσταξη του τσίπουρου που το κάνει περιεκτικότερο σε αλκοόλ. Ένα δυνατό ποτό για δυνατούς πότες αν το δοκιμάσετε σκέτο, αν και πίνεται θαυμάσια αραιωμένο με νερό και τον κατάλληλο ψαρομεζέ. Το τσίπουρο θεωρείται το πλέον ανερχόμενο αμπελοπαραγωγικό προϊόν της Λήμνου και κερδίζει σταθερά έδαφος στις προτιμήσεις των φίλων του νησιού. Στη Λήμνο παράγεται και εξαιρετικής ποιότητας ούζο. Υπάρχουν δε και ορισμένες δημοφιλείς ετικέτες που θα τις βρείτε σε όλο το νησί και στα σούπερ μάρκετ.

Συνοπτικά οι ποικιλίες του νησιού είναι:

  1. Το μοσχάτο Αλεξανδρείας, που έχει σχετικά αραιές και μεγάλες ρώγες και στην Ελλάδα καλλιεργείται σχεδόν αποκλειστικά στη Λήμνο. Τα σταφύλια αυτά έχουν κουκούτσια και είναι εξαιρετικά νόστιμα, ενώ, αν ξεραθούν στον ήλιο, δίνουν μια γευστική σταφίδα. Η ιδέα παραγωγής γλυκού κρασιού από τη συγκεκριμένη ποικιλία, οφείλεται στην ιδιότητά της να φτάνει σε μεγάλο βαθμό περιεκτικότητας σακχάρων.
  2. Η ερυθρή αρχαία ελληνική ποικιλία λημνιό, που τοπικά την ονομάζουν καλαμπάκι και δεν προτείνεται για βρώση.
  • Τεχνικές οινοποίησης κρασιών

    Τεχνικές οινοποίησης κρασιών

    Η μεταφορά του κρασιού και οι τεχνικές οινοποίησης κρασιών. Για τη μεταφορά του στο σπίτι, όπου το μετάγγιζαν σε μικρά, συνήθως, βαρέλια, χρησιμοποιούσαν μεγάλα λαγήνια, τους σουρλάδες. Οι σουρλάδες εισάγονταν, αρχικά, στο νησί, αργότερα όμως άρχισαν να τους κατασκευάζουν στα τσουκαλαριά του γειτονικού Κότσινα.
    περισσότερα
  • Η γιορτή του τρύγου

    Η γιορτή του τρύγου

    Η γιορτή του τρύγου. Ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες, γύρω στις 15-20 Σεπτέμβρη, ο τρυγητός γινόταν κυρίως από γυναίκες, ενώ το ταυτόχρονο πάτημα των σταφυλιών το έκαναν, κατά κανόνα, άντρες.
    περισσότερα
  • Ποικιλίες Κρασιών

    Ποικιλίες Κρασιών

    Ποικιλίες Κρασιών: Λημνία άμπελος, Το Λημνιό ή Καλαμπάκι, Μοσχάτο Αλεξανδρείας, Υψηλόβαθμα κρασιά
    περισσότερα
  • Κρασιά Λήμνου

    Κρασιά Λήμνου

    Κρασιά Λήμνου. Το στίγμα του αμπελιού και τη σημασία του στο νησί, τα δίνει η σύνδεση του Ηφαίστου με τον πρώτο βασιλιά της Λήμνου, το Θόαντα.
    περισσότερα